عبد الرزاق مقرّم ( مترجم : پرويز لولاور )

143

الامام الجواد ( ع ) ( نگاهى گذرا بر زندگانى امام جواد ع ) ( فارسي )

واجب است كه امام معصوم از خطا ، فراموشى ، غفلت و آنچه مايهء سرگرمى است منزه باشد . در حديث « معاوية بن وهب » آمده است كه خدمت حضرت امام صادق عليه الصلاة و السلام عرض كردم : علامت و نشانه امامى كه بعد از امام ديگر است ، چيست ؟ فرمودند : « طهارة المولد و حسن المنشأ . » « 1 » « پاكى والدين و سرآغازى نيك . » و نيز از نشانه‌هاى امام ، نپرداختن به لهو و لعب است . حضرت امام صادق عليه الصلاة و السلام در كودكى به پدر بزرگوارشان فرمودند : « بابى انت و امى لا تلهو و لا تلعب . » « 2 » « پدر و مادرم فدايت باد كه به لهو و بازى نمىپردازى . » و در روايت آمده است : كودكى به يحيى بن زكريّا گفت : بيا بازى كنيم ، فرمود : ما براى بازى آفريده نشده‌ايم « 3 » . بنابراين استدلال ، روايت ابن طلحه شافعى مبنى بر اين كه « حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام با كودكان در كوچه و خيابان ايستاده بودند . . . » قابل اعتنا نمىباشد . هرچند عده ديگرى كه مقام خلافت الهيه را نمىشناسند و از صفات شايستگان امامت بىاطلاعند ، آن را نقل كرده باشند . ابن طلحه مىگويد : [ يك سال بعد از شهادت امام رضا عليه الصلاة و السلام ، خليفه عباسى به بغداد آمد . يكى از روزهايى كه براى شكار بيرون مىرفت از راهى گذشت كه تعدادى كودك در آن بازى مىكردند و حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام نيز در بين آنان حضور داشتند . حضرت در آن هنگام تقريبا يازده سال داشتند . چون « مأمون عباسى » - لعنة اللّه عليه - به آن مكان رسيد ، كودكان متفرق شدند ، اما امام عليه الصلاة و السلام از جاى خود حركت نكردند . خليفه به آن حضرت نزديك شد و در او نگريست . گويا

--> ( 1 ) - مجلسى در جلد هفتم بحار صفحهء 203 بعد از ذكر حديث مىفرمايد : مقصود از حسن منشاء آشكار شدن آثار فضيلت از كودكى تا پايان عمر است . ( 2 ) - بحار ، مجلسى . ج 11 . ص 109 . ( 3 ) - النبراس فى احوال بنى عباس ، ص 96 .